ผลงานของบัณฑิต อานียา เผยแพร่โดย เมืองหนังสือ
(ไม่รวมหนังสือที่ถูกห้ามขาย-ใครอยากได้ไปซื้อที่สำนักงานตำรวจแห่งชาติ แผนกสันติบาล)
รายการที่
ชื่อเรื่อง
ประเภท
หมายเหตุ
1 ภาพนี้มีความหมาย จิตวิทยา หายาก
2 ชายแก่คนหนึ่งเป็นบ้าแก้ผ้าวิ่งรอบสนามหลวง สังคม หายาก
3 หล่อนถูกโกงล๊อตเตอร์รี่รางวัลที่ 1 สังคม หายาก
4 ผู้มาเยือนยามวิกาล แปล หายาก
5 จิตวิทยาศาสนา จิตวิทยา หายาก
6 แม้แต่หนอนยังพลิกตัว จิตวิทยา หายาก
7 ของจริงและของปลอม สังคม หายาก
8 คนหมายเลขศูนย์ แปล หายาก
9 THE DREAM UNDER THE SUN อัตตชีวิต หายาก
10 พวงมาลัยดอกมะลิสด สังคม หายาก
11 สันติภาพกลางอากาศ สังคม หายาก
12 เบอร์ลินรันทด แปล หายาก
13 จานบินจากนอกโลก จิตวิทยา หายาก
14 นายพลนักล้วง แปล หายาก
15 ทหารนิรนาม แปล หายาก
16 มาคาริโอ แปล หายาก
17 ท่านบิ๊กคึกฯสารพัดฯ การเมือง หายาก
18 อาคันตุกะยาวรัตติกาล แปล หายาก
19 อยู่อย่างมีสุข จิตวิทยา หายาก
20 รวมเรื่องสั้นเล่มแรก สังคม หายาก
21 สี่สิบห้าวันในวันที่คุมขังสัตว์มนุษย์ สังคม หายาก
22 นิทานพื้นบ้านญี่ปุ่นา สังคม หายาก
23 ทักษิณ ชินวัตร การเมือง หายาก
24 ขจัดความเจ็บปวดเมื่อตกงาน แปล หายาก
25 โบสถ์สกปรก สังคม หายาก
26 จดหมายถึงทักษิณ การเมือง หายาก
27 บิดาของท่าน บิดาของข้าพเจ้า สังคม หายาก
28 เด็กหญิงมยุรากับหมาไม่มีปลอกคอตัวหนึ่ง สังคม หายาก
29 เด็กหญิงนภาไปซื้อความยุติธรรมที่ตลาดมืด สังคม หายาก
30 I MARRY TO A LADY DOG สังคม หายาก
31 แด่บิลล์ และโมนิกา ด้วยความรัก สังคม หายาก
32 หุ่นยนต์คอมพิวเตอร์ สังคม หายาก
33 ทักษิณสุ้เพื่อชาติ การเมือง หายาก
34 ภิกษุณีผู้ทรงศีล สังคม หายาก
35 ชีวิตลับพระเยซู แปล หายาก
36 ผ่างบกองทัพ การเมือง หายาก
37 ลุงนวมทองสู้จอมเผด็จการ การเมือง หายาก
38 วรวจนะเพื่อชาติ การเมือง หายาก
39 สิ่งที่เกิดขึ้นได้ในประเทศไทย การเมือง หายาก
40 บทภาพยนตร์เรื่อง คณะประชาชนปฏิวัติ การเมือง หายาก
41 ดวงใจแม่ แปล หายาก
42 เด็กหญิงแมวเป็นนายกรัฐมนตรี การเมือง หายาก
กลับไปหน้าแรก
จือเซ็ง แซ่โค้ว (บัณฑิต อานียา)
คุณบัณฑิตเป็นเด็กต่างด้าว ตอนอายุสามขวบติดตามพ่อบังเกิดเกล้าจากเมืองซัวเถาของจีน มาอยู่เมืองไทย เขาเล่าเรียนด้วยตัวเองโดยไม่เคยผ่านโรงเรียน หรือสถาบันใด ๆ แต่มีผลงานเขียนหนังสือมากกว่า 50 เล่ม ทั้งเรื่องแปล การเมือง และสังคม เขาคุยว่าเขาเรียนภาษาอังกฤษและภาษาไทย ด้วยจิตและวิญญาณของการอยากเป็นนักเขียน ผมเคยมองว่าถ้าเมืองไทย จะมีนักเขียนรางวัลโนเบล กับเขาสักคน บัณฑิตเป็นคนที่เหมาะสมที่สุด เขาเขียนเรื่องชีวิตจากชีวิตจริงของตัวเอง (DREAM UNDER THE SUN) ซึ่งบางครั้งเป็นการขุดกระดูกของผู้บังเกิดเกล้าขึ้นมาประจาน จนผมเคยเตือนเขาหลายครั้ง ไม่รู้ว่าเขาถูกกดดันหรือเป็นโรคประสาท ผมมั่นใจว่าเขาเป็นโรคประสาท เพราะตอนหนุ่ม ๆ เคยถูกสันติบาลเอาไปคุมขังและถูกทรมานเพื่อให้สารภาพว่าเป็น แนวที่ห้าให้พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย และเมื่อพ้นข้อหา ก็ได้ใบรับรองจากโรงพยาบาลศรีธัญญา ว่าเป็นสมาชิกเกรดเอ+ ของที่นั่น
พ.ศ. 2550เขาถูกกล่าวหาว่าหมิ่นสถาบัน เพราะไปพูดในที่ประชุมการเมืองเพื่อการร่างรัฐธรรมนูญ ฉบับ 2550 พูดแรงมากจนนายตำรวจระดับนายพลผู้ได้ฉายาว่าหนาห้าห่วง แจ้งจับเขาในข้อหาหมิ่นสถาบัน ศาลชั้นต้น ติดสินว่าผิดแต่ให้รอลงอาญา แต่ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้จำคุก 2 ปี ผมภานาขอให้เขาหมดลมหายใจก่อนศาลฎีกาจะตัดสิน เพราะชีวิตที่ผ่านมาในวงการหนังสือ เขาต่อสู้แบบปากกัดตีนถีบจริง ๆ จนชีวิตเขาน่าจะเป็นนิยายชั้นดีได้เรื่องหนึ่ง แล้วเรื่องอะไรที่เขาจะเข้าไปพักอาศัยในบ้านหลวงแบบสบาย ๆ ซึ่งเขาเองก็คงไม่ต้องการ ในยามที่เขาต้องต่อสู้คดีในศาลไม่มีคนไทยสักคนกล้าเข้าไปดูแล และค้ำประกัน มีเพียง คุณปีเตอร์ อาจารย์ ฝรั่งคนเดียวที่รู้จักกันเพียงผิวเผินกล้าที่จะเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย โดยเป็นผู้ค้ำประกันทั้งศาลต้น ศาลอุทธรณ์ และศาลฎีกาส่วนผมก็ช่วยเขาได้เพียงออกหนังสือรับรองว่า เขามีงานทำและมีที่อยู่อาศัยเป็นหลักแหล่งเท่านั้น เขามีเพื่อนประมาณ 300 คน ในแต่ละวันเขาจะคอยติดต่อวันละ 3 คน ด้วยการลงทุนครั้งละ 1 บาทโทรศัพท์ ไปรบกวนขอความช่วยเหลือ โดยขอยืมเงิน หรือเสนอขายหนังสือของเขาเอง ซึ่งเขาบอกกับผมตรง ๆ ว่าวิธีนี้ เป็นวิธีหลักที่ทำให้เขามีทุนในการดำรงชีวิต และพิมพ์หนังสือเล่มแล้วเล่มเล่า ผมขอคาระวะเขาด้วยใจจริงครับ
ธันวาคม 2551 เขาอายุ 71 ปี ในระหว่างที่ประกันตัวเพื่อรอคำตัดสินของศาลฎีกา ในคดีหมิ่นสถาบัน และอยู่อย่างโดดเดียว ไม่มีญาติและเพื่อนฝูงกล้าให้ที่พัก เขาอยู่ในหอพักราคาถูก ๆ ซึ่งต้องเปลี่ยนอยู่บ่อย ๆ เมื่อเจ้าของหอรู้ว่าเขาคือผู้ต้องหาคดีอาญาก็จะมีการจ้างให้ออกไปอยู่ที่อื่น วันหนึ่งเขาถูกส่งตัวเข้าโรงพยาบาล ศิริราช ด้วยอาการกำเริบของมะเร็ง หมอนัดจะให้เขาผ่าตัดไต ผมไปเยี่ยมเขา เขาเล่าว่าเป็นมะเร็งที่ต่อมลูกหมาก แต่ตอนนี้เขาจะถูกตัดไตออกข้างหนึ่ง ผมก็เลยให้ความเห็นไปแบบปากสุนัขว่า เขามารักษาแบบอนาถา
จึงเป็นไปได้ว่า เขาอาจต้องเสียไตสักข้างเพื่อคนอื่นบ้าง เขาได้ฟังความเห็นของผมแล้วก็ขอหมอกลับบ้าน หมอก็ยอม แต่ปลายเดือนธันวาคม2551 ก็ขอกลับเข้ารักษาใหม่ โดยยินยอมที่จะให้หมอตัดไต ออกข้างหนึ่ง (เพราะไตข้างนั้นพิการแล้ว) โดยเขาบอกว่า หากเป็นไปตามที่ผมวิเคาระห์ เขาก็ควรจะยอม เพราะเขาก็ได้รับการดูแลอย่างดีตลอดเวลาปีกว่าที่รู้ตัวว่าเป็นมะเร็ง
ก่อนเข้าห้องผ่าตัดสองวันเขาขอกินข้าวมันไก่ และขอดูหนังสือ 50 เล่มที่เขาเขียนเป็นครั้งสุดท้าย.......บัณฑิต อานียา นักเขียนของมวลชน
ผมไปเยี่ยมเขาครั้งสุดท้าย ก่อนจากกัน เขาบ่นว่าอยากกินขนมปังทาน้ำผึ่ง ผมรีบไปซื้อ แล้วก็จัดการป้อนให้ เขาบอกว่าอร่อยมาก ๆ แต่เมื่อผมบอกว่า น้ำผึ่งที่เขากินเป็นของสวนจิตลดา เขาน้ำตาไหลพรากออกมาอย่างมากมาย ทำให้ผมต้องร้องไห้ไปด้วย เพราะตอนนี้ผมรู้แล้วว่า เพื่อนผมคนนี้เขากลับใจแล้ว ถึงแม้นจะช้าไปนิด แต่ก็ยังดีที่เขามีโอกาส
บัณฑิต และตำรวจติดตาม (สารวัตรแหลม)